سرقت شایستگی

وقتی طرف به پیرهن مشکیش قسم خورد،یاد سکانس هایی از فیلمفارسی افتادم.خیلی راحت از ادای مستحبات در حین برگزاری کنفرانسی دفاع کرد که بابتش حق جلسه می گیرد.درهمین جلسات است که خط مشی گذاری و سرنوشت توابع تعیین می شود.

اگر گلایه ای از کیمیایی داشته باشم اسطوره سازی از آدم هایی است که به جای استقرای امکانات حیات به شهودی زودرس دلخوشند و از روزمره هاشان آیین درمی آورند. درست است که پیش بینی نمی کرد این خوابگردان روزی به قدرت چنگ زنند و به تقسیم آن رضایت ندهند.

بی شک براین نمط سودای وزارت دارد. علی الخصوص که وزیر نیمه جان بدربرده از سقوط بالگرد، در آستانه ی استیضاح و حتماً برکناری است....

"عید آن روز مبارک بادم

که تو آبادی و من آزادم"